Boas!!
Aquí vos presento ao Catedrático de lingüística da Universidad Autónoma de Madrid o Juan Carlos Moreno Cabrera.
Deste home tiña que aprender moita xente, galegos e galegas incluídos e incluídas. País cheo de prexuízos!!!
Que o gocedes :-)
Donnerstag, 18. Juni 2009
Montag, 2. Februar 2009
Terror e lingua
Boas de novo, a min como a Cris, acumúlanseme as posíbeis entradas para o blogue. Xa as irei pondo.
Hoxe nesta modesta entrada quero ser un pouco filólogo e dar unha definición.
Terrorista:1) Adx. Que practica actos de terrorismo 2) Relativo ou pertencente ao terrorismo.
Terrorismo: 1)Dominación polo terror 2) Sucesión de actos de violencia para infundir terror.
E por último. Terror: Medo extremo moi intenso.
E a que vén esta arroutada filóloga?? Pois a que eu son un terrorista, unha persoa que fago actos de terrorismo, que causo medo extremo e moi intenso. Causo medo extremo ao simplemente falar galego, ao defender o uso e usos do galego, ao defender unha política lingüística seria e acaída para o noso país. Son un terrorista e causo medo extremo cando quero ser atendido en galego, cando reclamo os meus dereitos lingüísticos no meu país. E isto causa medo extremo, pavor. Medo irreprimíbel, inconsciente, medo ao lobo do conto de Carapuchiña vermella, medo ineficaz, medo irresponsábel, medo inculto...
E a quen? Pois aos medoñentos, aos pouco serios, aos "paracaidistas", aos de sempre.
Aquí os tedes sen careta, é interesante ver os apoios desta concentración.
Indubidabelmente esta entrada vai con retranca, humor. Rir para non chorar. Nestas cousas é onde descubro que fai falla máis investimento en Educación e en Cultura. Unha persoa medianamente formada, culta, preocupada polo que pasa no mundo, non di esta serie de parvadas( de PARVUS-A-UM>pequeno) E o peor desta xente non é que o digan, é que o pensan.
Hoxe nesta modesta entrada quero ser un pouco filólogo e dar unha definición.
Terrorista:1) Adx. Que practica actos de terrorismo 2) Relativo ou pertencente ao terrorismo.
Terrorismo: 1)Dominación polo terror 2) Sucesión de actos de violencia para infundir terror.
E por último. Terror: Medo extremo moi intenso.
E a que vén esta arroutada filóloga?? Pois a que eu son un terrorista, unha persoa que fago actos de terrorismo, que causo medo extremo e moi intenso. Causo medo extremo ao simplemente falar galego, ao defender o uso e usos do galego, ao defender unha política lingüística seria e acaída para o noso país. Son un terrorista e causo medo extremo cando quero ser atendido en galego, cando reclamo os meus dereitos lingüísticos no meu país. E isto causa medo extremo, pavor. Medo irreprimíbel, inconsciente, medo ao lobo do conto de Carapuchiña vermella, medo ineficaz, medo irresponsábel, medo inculto...
E a quen? Pois aos medoñentos, aos pouco serios, aos "paracaidistas", aos de sempre.
Aquí os tedes sen careta, é interesante ver os apoios desta concentración.
Indubidabelmente esta entrada vai con retranca, humor. Rir para non chorar. Nestas cousas é onde descubro que fai falla máis investimento en Educación e en Cultura. Unha persoa medianamente formada, culta, preocupada polo que pasa no mundo, non di esta serie de parvadas( de PARVUS-A-UM>pequeno) E o peor desta xente non é que o digan, é que o pensan.
Donnerstag, 15. Januar 2009
O Galego na Comisión Europea
Ola benquerid@s amig@s, pois como vedes no títalo, o galego entrou de vez na Comisión Europea. Onte 14 de xaneiro de 2009 quedará marcado como data histórica na bagaxe do galego como lingua internacional. Onte, o curso que estou impartindo en Luxemburgo, CELGA 1, desenvolveuse nunha sala da Comisión Europea, e probabelmente siga nese lugar até a fin das aulas.
Non sei se aquela famosa frase de "Un pequeno paso para min e un grande paso para o galego", podería formulala ao revés ;-) "Un pequeno paso para o galego(pasiño a pasiño) e un grande salto para min", hehehe pecando de egolatría consumada.
E para os que aínda non o saibades, o galego xa forma parte das linguas da Unión Europea desde finais de 2005. Así poderemos dirixirnos en galego ao Parlamento Europeo, ao Consello de Ministros, á Comisión Europea ou ao Defensor do Pobo e ter o dereito a ser respostados en galego. Xa sabedes a exercer os vosos dereitos lingüísticos na EU.
Donnerstag, 8. Januar 2009
Aventura dunha viaxe interminábel...
Ola de novo, en primeiro lugar Feliz aninovo a tod@s...E que o 2009 sexa coma vós queirades, que para algúns xa foi bo abondo o 2008 heheheh.
Esta entrada comeza na casa aló polo lonxano 4 de xaneiro, ás 16:00. Resulta que a esa hora saímos dirección Lavacolla para coller o avión que me traería de volta, ás veces son dun inxenuo que me dán arrepíos, hehehhe. O voo tiña previsto engalar ás 17:45, e xa na facturación, hehehe, foi moi simpático, dixéronme que por causas operativas o voo ía saír con retraso e que podía dar unha volta pero que non marchase do aeroporto...Comeza a aventura, a viaxe interminábel, a odisea 2009, o señor dos retrasos e cancelacións...os señores de pase ao seguinte mostrador...
Ás 19:30, saímos de Lavacolla co que ao entrar díxenlle, moi amabelmente, ás tripulantes de cabina que ía ser imposíbel que collese a ligazón ás 20:00 cara a Frankfurt, e elas, tan simpáticas, dixéronme que non me preocupase que seguro que o voo tería retraso( fíxate nas que andabamos, agardando que un voo tivese retraso) Despois de falar ben veces coa tripulación de cabina(gústame este nome ;-) )case chegando a Madrid dinme que o voo tiña retraso pero non o suficiente para que eu o collese, xa me vedes a min correndo polo avión primeiro, correndo polo aeroporto despois e preguntando amabelmente se xa saíra o voo para Frankfurt...Pois non, non saíra, o avión aínda estaba na porta, pero xa estaba pechada(sic) Iso si, cunha amabilidade... que daban ganas de dicirlles:
-Oes, perdoe polo meu retraso, pero e que por causas operativas, as miñas pernas non dan para máis, cheguei tarde.
E aló comezamos a facer filas, riolas, ringleiras, fileiras por todo o aerporto de Barajas. Primeira, no mostrador de atención ao usuario para cambiar o voo, 1h 20', déronme para o luns 5 ás 16:00, casualidades da vida, a esa mesma hora, eu tiña que estar na Uni para a miña clase :-( Expliqueillo, pausadamente, con paciencia e sen tratar de me alterar...Solución, que baixase ao mostrador de equipaxes para ver de retirar a maleta para se no mostrador de venda de billetes me podían cambiar o voo para Luxemburgo. Total, outros 50' na segunda fileira en equipaxes. Onde atopei outra persoa moi amábel que me recomendou que saíse nese voo das 16:00 que a maleta tardaría, mínimo 2h e media en saír( Agora me explico a razón de cantas se perden) Expliqueille o meu caso de novo. Polo que volta ao punto 2, 3ª fileira, mostrador de venda de billetes.
Xa neste mostrador, despois doutra 1h 25' de riola, non é posíbel o cambio, que non hai máis voos, e que tome o vale para o Hotel e un xustificante para xustificar o inxustificábel.
Pois aló imos á 4ª fileira da tarde, o autobús para ir ao Hotel, a peor con diferenza, fóra da terminal, ao frío uns 40' interminábeis e aguantando a unha señora, e ao seu marido, moi postiños eles con comentarios do tipo " a donde nos van a llevar ahora, seguro que a Vallecas" "nosotros no tenemos que aguantar esto" "y esos que se colan, cualquiera les dice nada, que seguro que te meten una navajada", " y que hotel será? y con toda esta gente...? cojemos un taxi y estes (chusma apunto eu)que esperen, ya después me encargaré de que pague Iberia. Xa vedes...
E non rematan aquí as aventuras da noite, ao chegar ao Hotel, por certo, unha pasada, o Meliá Madrid Princesa Moi impresionante, moito luxo, un machucán de almorzo que non sabía por onde comezar...
Pero perdín as miñas clases...Outros 30' para se rexistrar e conseguir un cuarto para durmir, xa eran as 00:30
Xa o luns ás 12:30 volta a Barajas, e de novo, fileira, desta vez para mendigar algo de xantar de novo no mostrador de Iberia, outros 40'.
Vou cara á porta de embarque e sorpresa!! O avión vai con retraso, case 2 horas...
Cheguei a Frankfurt e perdín o último tren da noite por escasos 5 minutos...Non me quedou outra que coller un coche de alugueiro...
E xa por fin na casa, case 32 horas despois de saír da miña casiña en Santiago, e despois de máis de 5 horas de ringleiras varias, iso si con moitA AMABILIDADE heheehhe. E mesmo coa miña maleta...
Esta entrada comeza na casa aló polo lonxano 4 de xaneiro, ás 16:00. Resulta que a esa hora saímos dirección Lavacolla para coller o avión que me traería de volta, ás veces son dun inxenuo que me dán arrepíos, hehehhe. O voo tiña previsto engalar ás 17:45, e xa na facturación, hehehe, foi moi simpático, dixéronme que por causas operativas o voo ía saír con retraso e que podía dar unha volta pero que non marchase do aeroporto...Comeza a aventura, a viaxe interminábel, a odisea 2009, o señor dos retrasos e cancelacións...os señores de pase ao seguinte mostrador...
Ás 19:30, saímos de Lavacolla co que ao entrar díxenlle, moi amabelmente, ás tripulantes de cabina que ía ser imposíbel que collese a ligazón ás 20:00 cara a Frankfurt, e elas, tan simpáticas, dixéronme que non me preocupase que seguro que o voo tería retraso( fíxate nas que andabamos, agardando que un voo tivese retraso) Despois de falar ben veces coa tripulación de cabina(gústame este nome ;-) )case chegando a Madrid dinme que o voo tiña retraso pero non o suficiente para que eu o collese, xa me vedes a min correndo polo avión primeiro, correndo polo aeroporto despois e preguntando amabelmente se xa saíra o voo para Frankfurt...Pois non, non saíra, o avión aínda estaba na porta, pero xa estaba pechada(sic) Iso si, cunha amabilidade... que daban ganas de dicirlles:
-Oes, perdoe polo meu retraso, pero e que por causas operativas, as miñas pernas non dan para máis, cheguei tarde.
E aló comezamos a facer filas, riolas, ringleiras, fileiras por todo o aerporto de Barajas. Primeira, no mostrador de atención ao usuario para cambiar o voo, 1h 20', déronme para o luns 5 ás 16:00, casualidades da vida, a esa mesma hora, eu tiña que estar na Uni para a miña clase :-( Expliqueillo, pausadamente, con paciencia e sen tratar de me alterar...Solución, que baixase ao mostrador de equipaxes para ver de retirar a maleta para se no mostrador de venda de billetes me podían cambiar o voo para Luxemburgo. Total, outros 50' na segunda fileira en equipaxes. Onde atopei outra persoa moi amábel que me recomendou que saíse nese voo das 16:00 que a maleta tardaría, mínimo 2h e media en saír( Agora me explico a razón de cantas se perden) Expliqueille o meu caso de novo. Polo que volta ao punto 2, 3ª fileira, mostrador de venda de billetes.
Xa neste mostrador, despois doutra 1h 25' de riola, non é posíbel o cambio, que non hai máis voos, e que tome o vale para o Hotel e un xustificante para xustificar o inxustificábel.
Pois aló imos á 4ª fileira da tarde, o autobús para ir ao Hotel, a peor con diferenza, fóra da terminal, ao frío uns 40' interminábeis e aguantando a unha señora, e ao seu marido, moi postiños eles con comentarios do tipo " a donde nos van a llevar ahora, seguro que a Vallecas" "nosotros no tenemos que aguantar esto" "y esos que se colan, cualquiera les dice nada, que seguro que te meten una navajada", " y que hotel será? y con toda esta gente...? cojemos un taxi y estes (chusma apunto eu)que esperen, ya después me encargaré de que pague Iberia. Xa vedes...
E non rematan aquí as aventuras da noite, ao chegar ao Hotel, por certo, unha pasada, o Meliá Madrid Princesa Moi impresionante, moito luxo, un machucán de almorzo que non sabía por onde comezar...
Xa o luns ás 12:30 volta a Barajas, e de novo, fileira, desta vez para mendigar algo de xantar de novo no mostrador de Iberia, outros 40'.
Vou cara á porta de embarque e sorpresa!! O avión vai con retraso, case 2 horas...
E xa por fin na casa, case 32 horas despois de saír da miña casiña en Santiago, e despois de máis de 5 horas de ringleiras varias, iso si con moitA AMABILIDADE heheehhe. E mesmo coa miña maleta...
Montag, 8. Dezember 2008
Os Weihnachtmärkten
Boas!!
Estiven percorrendo algúns Mercados de Nadal e vouvos facer un pequeno xogo de adiviñas, cal é cal e onde están cada un deles. Un mercado de Nadal é algo absolutamente típico destes lares e tamén o vin en Helsinki.
Son mercados ao aire libre en casoupas de madeira nas que venden productos de nadal, enfeites, boliñas para a árbore, puchos de la, e sobre todo, glüwein(viño quente con especies)flammkuchen, larpeiradas varias( champiñóns, patacas salchichas...) un paraíso do colesterol e da graxa. Son todos moi semellantes, algúns máis grandes, outros máis cativos, pero cada vila ten o seu. Aquí tedes as fotiños e xa me diredes de onde hehehe
Son de Trier, Bonn, Cochem e Bernkastel-Kues
Donnerstag, 20. November 2008
Comezamos coa música en alemán
Boas,
Xa hai unha tempada que tiña ganas de facer unha entrada sobre grupos de música alemáns e hai dous grupos que me gustan especialmente, e son Die Toten Hosen e Die Ärtze.
Hai moitos máis grupos como LAfee, Rammstein Tokio Hotel
Panik e moitos outros, coma os míticos Scorpions e a súa máis que coñecida canción "Wind of change"
Aquí vos deixo un tema dos Die Toten Hosen
E como boa suxestión musical achegada por Ritiña poño para o voso goce este tema dos Die Ärtze "Männer sind Schweine"
Agardo que gocedes coa música alemá
Xa hai unha tempada que tiña ganas de facer unha entrada sobre grupos de música alemáns e hai dous grupos que me gustan especialmente, e son Die Toten Hosen e Die Ärtze.
Hai moitos máis grupos como LAfee, Rammstein Tokio Hotel
Panik e moitos outros, coma os míticos Scorpions e a súa máis que coñecida canción "Wind of change"
Aquí vos deixo un tema dos Die Toten Hosen
E como boa suxestión musical achegada por Ritiña poño para o voso goce este tema dos Die Ärtze "Männer sind Schweine"
Agardo que gocedes coa música alemá
Abonnieren
Posts (Atom)