Comezamos coa música en alemán

Boas,

Xa hai unha tempada que tiña ganas de facer unha entrada sobre grupos de música alemáns e hai dous grupos que me gustan especialmente, e son Die Toten Hosen e Die Ärtze.

Hai moitos máis grupos como LAfee, Rammstein Tokio Hotel
Panik e moitos outros, coma os míticos Scorpions e a súa máis que coñecida canción "Wind of change"


Aquí vos deixo un tema dos Die Toten Hosen



E como boa suxestión musical achegada por Ritiña poño para o voso goce este tema dos Die Ärtze "Männer sind Schweine"



Agardo que gocedes coa música alemá

Aniversario dun desastre

Despois de 6 anos deste desastre, non podemos esquecer. Seguimos sin un plano de actuación para o caso da seguinte catástrofe, seguimos sin buques anticontaminación, os culpábeis, tanto os políticos coma os responsábeis do barco e da carga seguen a estar libres e sen mancha.
E isto despois de 6 anos...

Chegar a presidente ou presidenta

Visto o visto nos últimos días co tema das eleccións nos EUA e xa que está de moda isto de chegar a Presidente, que fariades vós se mañá mesmo sodes elexidos/as Presidentes ou Presidentas do voso país? Non chega con ser presidenta/e da comunidade de veciñas/os, aínda que as veces éche ben complicado :-)

Cales serían as vosas primeiras medidas, os obxectivos o equipo de traballo.
Tede en conta que ser presidenta ou presidente non vai ser nada doado, fagas o que fagas vas ser criticada/o, xa sexa por acción ou por inanicción, xa sexa por subir os impostos ou por baixalos, por investir cartos en educación ou por investir cartos no exército...

Quero dicir, levariades até as últimas consecuencias as vosas propias ideas, do que é o país ideal para vós, ou pensariades cal é o país ideal para os teus e as túas paisanos e paisanas. Permitiriades as críticas? Que cousas prohibiriades? Ou non prohibiriades nada? Canto credes que durariades no cargo se levasedes as vosas ideas persoais até a fin?

Permitiriades o que agora non vos parece ben e odiades do sistema?

Cal sería a ideoloxía do voso país? A vosa?

Estas e outras miles de cousas son as que poden xurdir ao cando sexdes Presidente/a do voso país.

Se eu chegase a Presidente, non creo que durase máis de 6 meses no goberno, e xa me parecen abondo.

Pero, coidado co que facedes...

Déixovos un grande discurso para que pensedes e vos axude.

Apertas presidenciais

Atarefadas semanas

Boas, que sorpresa que actualice tan de cote ehhhhhhhhh!!

Pois veredes, vou ter un semestre abondo complicado en canto a tempo e traballo.

Veredes. Comezamos o domingo, como todas as semanas, ás 11:00 teño que coller o tren para ir a Bonn a impartir un curso de galego no Centro Galego de Bonn que é de 14:30 a 19:30 volta para Trier contra ás 23:00.
O luns pola mañá subir á Uni para amañar cousas que sempre hai, titorías ás 15:00 e clase ás 16:00 e ás 18:00.
O martes clase de Competencia oral en italiano de 10:00 a 12:00 e despois pola tarde de 16:00 a 18:30 alemán. Preparar aulas, exercicios e demais.
O mércores vou tamén impartir un curso a Luxemburgo de 18:00 a 21:00, polo que vou coller o tren ás 17:00 e volta a casiña contra ás 22:00.
E o xoves máis unha co curso de alemán desta vez de 12:00 a 14:00 e pola tarde xa libre heheh.
E o venres xa é un pouco máis atarefado e abafante, de mañanciña de 10:00 a 14:00 italiano, gramática e textos. e xa de tarde ás 16:00 volta ao tren para Bonn, xa que teño o curso de 18:30 a 21:00 e volta para Trier xa de madrugada.

Unha semaniña completiña...Menos mal que no tren non é tempo perdido...

Como vedes, decidinme, xa que estou aquí, aparte de aprender alemán, loxicamente, voltar a recuperar o meu italiano, xa case totalmente esquecido.

Espero mellorar e superar a este, non será difícil heheheh

O Principiño

Esta entrada é para celebrar o meu Principiño número 20 e que por esta orde de pertenza son: Galego, (o primeiro de todos e ao que máis cariño lle teño, aló máis menos cando tiña 5 anos) español, alemán, luxemburgués, portugués, italiano, francés, occitán, yiddish, alemán (audio-libro),chinés mandarín, catalán, aranés, inglés(edición de australia), neerlandés, inglés (edición de EUA), dinamarqués, unha edición preciosa en español de minilibro, edición de luxo aniversario da publicación en español e esta fin de semana un agasallo en Plattdüütsch(grazas Uxía).

Xa sabedes que se nas vosas múltiples viaxes tendes un segundiño para vos lembrar de min, calquera cousa relacionada co Principiño será benvida, claro está, mellor o libro nunha edición que aínda non teña, hehehe

Falando de viaxes, fomos eu e máis o Turzi de viaxe a Eslovenia, e queredes crer que non demos mercado o Libro en esloveno? Un centro comercial enorme, en Ljubljana, pero cando digo grande é xigantesco, tanto que había que se mover no coche dunha parte a outra e cun rueiro. É máis grande que o centro histórico da cidade, en fin...Ben, pois na libraría, só unha en todo o enorme complexo( ben se ve que o capitalismo salvaxe non gosta moito dos libros) non tiñan a edición eslovena nin ningunha outra. Cousas veredes.

Pois o colecionar Principiños non é nada estrano, hai páxinas e páxinas sobre o tema como a páxina oficial ou estoutra páxina con moitísimas edicións ou mesmo esta

E algo moi curioso exercicios de matemáticas, xa sabedes, como dicía o Principiño "O fermoso do deserto é que ten pozos agochados" aplicádevos o conto.

E chega o inverno

Pois si, xa estamos case no inverno, ou cando menos o que nos cremos inverno. Nestes momentos é outono que o inverno real non comezará até o 21 de decembro, pero, quen dubida de que este frío xa é de inverno? Ou dicimos, bufff que frío, nin que estiveramos en outono. Pero o que máis me gusta do inverno, e máis que do inverno o frío é que volves empregar eses abrigos e roupa pesada, e sobre todo as sorpresas que traen os petos; eses cartiños que atopas nos petos e te apuras a gastar, os teléfonos ou contactos daquela rapaza que viches pola noite en pleno inverno, aquel bolígrafo que xa deras por perdido...Tantas e tantas cousas que nos traen de novo os petos da roupa de inverno. Así que xa sabedes, revisádeos.

E déixovos un video, hehehe en plan cultureta, a Tchaikovski. Gozade do Baile das folerpas de neve